Hondenuitlaatservice in Almería

Almería is het droogste punt van continentaal Europa. Er valt zo'n tweehonderd liter per vierkante meter per jaar — minder dan in delen van Noord-Afrika — terwijl er bijna drieduizend zonuren worden opgeteld. Hier met een hond wonen betekent dat het weer vrijwel nooit een excuus is om binnen te blijven, en tegelijk dat water ophoudt een accessoire van de wandeling te zijn en verplichte uitrusting wordt, in elk seizoen en op elk uur.

De stad strekt zich uit in een smalle strook tussen de Alcazaba en de zee, met de Rambla als ruggengraat. De opzet is comfortabel, vlak langs vrijwel het hele kusttraject, en de boulevard van El Zapillo biedt kilometers doorlopend wandelen met zeebries. Landinwaarts stijgt het terrein droog en kaal, en de temperatuurverschillen tussen de kuststrook en de hoger gelegen wijken zijn in de zomer aanzienlijk.

Wat Almería bijzonder maakt, begint echter waar het asfalt ophoudt. Het natuurpark Cabo de Gata-Níjar begint binnen de gemeente zelf: vulkanische kliffen, baaitjes en droge rivierbeddingen in een landschap dat nergens anders op het schiereiland op lijkt. Voor een hond is het terrein van zand en rots — zwaar voor de voetzolen maar enorm stimulerend — en daar gaan de mensen van hier heen zodra ze een halve dag vrij hebben.

De winter verdient een eigen aantekening. Met gemiddelde maxima rond de achttien graden in januari maakt Almería hartje winter lange tochten mogelijk die elders in het land alleen in de lente passen. Het is met afstand het beste seizoen van het jaar voor serieuze beweging, en de lokale oppassers plannen hun grote routes precies in die maanden.