Hondenuitlaatservice in Alicante

Alicante is een van de droogste steden van Europa. Er valt zo'n driehonderd liter per vierkante meter per jaar — minder dan een derde van wat de Cantabrische kust krijgt — en de stad haalt ruimschoots meer dan driehonderd zonnedagen. Voor wie met een hond leeft betekent dat iets heel concreets: routes worden bijna nooit om het weer geschrapt, maar de grond is een groot deel van het jaar droog, hard en stoffig, en de voetzolen merken dat op een manier die je in het noorden nooit ziet.

De stad valt uiteen in twee heel verschillende helften. In het zuiden en het centrum leunt de oude stad tegen de Benacantil en klimt ze in korte hellingen richting Santa Bárbara; de Monte Tossal en het Parque de La Ereta bieden echt hoogteverschil zonder het stadsweefsel te verlaten. In het noorden, voorbij de Albufereta, is Playa de San Juan een andere wereld: open verkaveling, villa's, brede lanen en een lange boulevard waar op elk uur honden lopen.

Het klimaat maakt mogelijk wat elders ondenkbaar is: in januari lang wandelen in een T-shirt. De winters zijn mild en badend in licht, en van november tot april hoort het serieuze fysieke werk van het jaar. De zomer heeft daarentegen het bekende mediterrane probleem — vochtigheid die de drieëndertig graden van augustus zwaar maakt — plus de drukte aan de kust.

Eén detail verrast wie uit het binnenland komt: het palmbos. Het Parque El Palmeral, in het zuiden van de gemeente, mengt waterpartijen, palmen en poelen van diepe schaduw — een van de weinige plekken in de stad waar een zomermiddag zonder lijden door te komen is.